بخواهيد منتشر مىكنيم . من دلم براى بيماران مىسوزد كه بايد بر حافظه خود فشار آوردند و خواص ده‌ها هزار اسپسياليته دارويى را در مغز خود بگنجانند و هنوز خواص يك اسپسياليته در مغز آن‌ها براى خود جا باز نكرده عمر آن به پايان مىرسد و به علت ضررهاى فاحش ، يا به علت رقابت رقبايش از بازار خارج مىشود و اسپسياليتهء ديگرى جاى آن را مىگيرد . ملاحظه فرماييد ابن سينا در كتاب قانون سيب خوراكى را براى درمان ذوسنطاريا ( اسهال خونى ) مفيد و مؤثر ذكر مىكند و امروز هم پس از هزار سال دكتر ژان والنه در پاريس ، در كتابى كه به سال 1973 به چاپ رسانيده است مىنويسد كه سيب خوراكى ضد عفونى روده است و ترشح دياستازى را از روده سبب مىشود كه باكتريسد است و آن را در مورد آنتريت‌ها ، كوليت‌ها و ديسانترى تجويز مىكند و در كتاب‌هاى متعدد ديگر نيز خواص آن تأييد شده است و دكتر على زرگرى ، استاد و رئيس دانشكده داروسازى دانشگاه تهران نيز در كتاب گياهان دارويى ، جزئيات طرز تجويز ، علت تأثير و مقدار خوراك آن را بيان داشته است و مىنويسد : « در مدت 2 روز آنتريت‌ها ، كوليت‌ها و اسهال خونى به وسيلهء سيب درمان مىشود بدون اينكه كوچك‌ترين ضررى از سيب متوجه بيمار شود » و از اينجا مستقيما نتيجه مىگيريم كه مدت هزار سال خواص درمان‌بخش سيب به قوت خود باقى و برقرار بوده و اگر يك پزشك در ايران يا هر جاى ديگر دنيا از اين خواص آگاه شود در تمام مدت عمر خود مىتواند آن را به كار برده بدون آنكه فشارى به حافظه‌اش وارد شود . حال بياييم بر سر سولفاميدها ، استاد دكتر ناصر گيتى ، در كتاب فارماكولوژى پزشكى گيتى ، صفحه 443 مىنويسد : اولين سولفاميدى كه ساخته شد در 1908 در كارخانجات فاربن اندوسترى البر فلد آلمان بود كه آن را به نام سولفانيلاميد ناميدند و تا سال 1940 در حدود پنج هزار و چهارصد سولفاميد مختلف ساخته شد . بنازم به اين خم رنگ‌رزى كارخانه‌هاى رنگ‌سازى آلمان ( فاربن اندوسترى يعنى كارخانه رنگ‌سازى ) كه در مدت 32 سال 5400 سولفاميد بيرون داده است ! تازه ، اين 5400 سولفاميد متعلق به سال 1940 است و امروز كه 34 سال از آن تاريخ مىگذرد ، معلوم نيست